در سال‌های اخیر، برخی جریان‌های فکری و سیاسی با استناد به تجربه تاریخی «جمهوری سوم فرانسه»، آینده جمهوری اسلامی ایران را در مسیر گذار از حکمرانی دینی به سکولاریسم ترسیم کرده‌اند؛ اما بررسی تطبیقی دو تجربه نشان می‌دهد این قیاس، بر نادیده گرفتن تفاوت‌های بنیادین در منشأ مشروعیت، نسبت دین و دولت و ساختارهای تاریخی استوار است.

پس از شصت سال حسرت زیارت عتبات، شهادت، پیکر او را به ضیافتی عاشقانه در نجف و کربلا برد تا پیشاپیش زائران، مسیر اربعین را طواف کند؛ و سرانجام مشهدالرضا قیامتی شد از اشک و حماسه که در آن، امتی داغدار، علمدار بیداری خود را در جوار شمس‌الشموس به خاک سپرد تا بذر تمدن مقاومت با خونش جاودانه شود.

بعضی رفتن‌ها پایان یک زندگی نیست؛ فروپاشی نظمی پنهان در جان انسان‌هاست. وداع با سید علی خامنه‌ای، وداع با پناهی آرام برای نسل‌هایی است که در هیاهوی آشوب‌های منطقه، در او تکیه‌گاهی یافتند فراتر از سیاست؛ مردی که مقاومت را از شعار به منطق تبدیل کرد و اکنون در غیبتش، جرئت ایستادن را در دل تاریخ امتداد می‌بخشد.

حضور پرشور میلیونی و حماسی ملت ایران در تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب پدیده‌ای فراتر از سوگواری بود؛ تجلی‌گاه همبستگی ملی، تجدید میثاق با آرمان‌های مقاومت، بازتولید ارزش‌ها، نمایش قدرت بازدارنده، و تبدیل تهدید به فرصت برای انسجام و الگوسازی نسل‌های آینده.

در تحولات جنگ رمضان، برخلاف تصور رایج از پیشاهنگی نخبگان، این مردم بودند که با رهایی از قفس نظریه‌های غربی، زودتر به خودآگاهی تاریخی رسیدند و تجمعاتشان نه واکنشی احساسی، که کنشی آگاهانه در دفاع از هویت تمدنی بود؛ درکی که پیام اخیر رهبر انقلاب نیز آن را تأیید کرد.

سرمایه اجتماعی در ایران از عنصری نشئت می‌گیرد که با شاخص‌های وارداتی نگرش‌سنجی قابل اندازه‌گیری نیست. این بدنه مستحکم، ثمره نیم قرن حکومت دینی و شیوه رهبریِ امام راحل و رهبر شهید است که به جای «اجبار»، بر مدار «اقناع و تربیت» حرکت کردند. نتیجه این شد که امروز، احزاب و دستگاه‌های رسمی، به دنبال مردم می‌دوند تا از آن‌ها عقب نمانند.

ملت ایران را پیامبر اسلام شناخت؛ مردمی که در تاریخ با ایثار و حضور خود شگفتی آفریدند. امروز نیز از کشمیر تا عراق، دل‌ها با ایران است. دشمن می‌خواهد صفوف مردم را بشکند، اما حضور تا رفع فتنه باید پابرجا بماند.

«بعثت» یعنی حضور عملی مردم در میدان؛ از پذیرش ندای امام خمینی (ره) تا دفاع مقدس، فتنه‌ها و اخیراً حل مسئلۀ امنیت. رمز تداوم نهضت تا انقلاب مهدی (عج)، شناخت همین فرایند بعثت و جاری کردن آن در همه نظامات اسلامی است.

امروز نبرد اصلی در میدان «انسجام اجتماعی» است؛ جایی که جان‌فدایان باید با ذبح منیت‌های سیاسی و خویشتن‌داری راهبردی، از تبدیل اختلاف‌های موجّه به تنازعِ فرساینده جلوگیری کنند و یکپارچگی جبهه خودی را فدای اثبات حقانیت فردی نسازند.

چه اختلافی ممنوع است؟

برای مردم مبعوث چطور باید سیاست‌گذاری کرد؟