این یادداشت با بررسی سوابق مبارزاتی، دیدگاه‌های دینی و اندیشه سیاسی آیت‌الله سیدمحمود طالقانی، نسبت او با نهضت امام خمینی(ره) و پذیرش رهبری ایشان را تبیین می‌کند. نویسنده همچنین با مرور شکل‌گیری عنوان «پدر» برای طالقانی، نگاه پدرانه او به نسل جوان و جریان‌های سیاسی و مرزهای دینی این رویکرد را توضیح داده و در ادامه، با اشاره به آثار و دیدگاه‌های سیاسی او، تصویری از طالقانی به‌عنوان یک اندیشمند دینی همراه با نهضت امام ارائه می‌دهد.

این یادداشت با استفاده از مفهوم استعاری «زامبی»، وضعیت انسان معاصر را از منظر نسبت او با اراده، معنا و غایت زندگی نقد می‌کند و مدعی است که سرگرمی، روزمرگی و غلبه میل می‌تواند انسان را از کنشگری و اراده تهی کند. نویسنده در ادامه، تقابل ایران و آمریکا را نیز در سطحی عمیق‌تر، نزاع بر سر «اراده معطوف به عمل» و امکان ایستادگی در برابر ظلم داخلی و خارجی می‌داند و نسبت به تبدیل جامعه به توده‌ای منفعل و مصرف‌کننده هشدار می‌دهد.