این یادداشت با تأکید بر تفاوت میان برداشت‌های گوناگون از «وحدت»، به نقد تلقی‌های صوری و سیاسی از انسجام اجتماعی می‌پردازد و وحدت حقیقی را امری درونی و برخاسته از مبانی دینی می‌داند. نویسنده با استناد به دیدگاه متفکرانی همچون امام خمینی(ره)، شهید مطهری، شهید بهشتی و علامه مصباح، «وحدت کلمه» را در جامعه اسلامی در امتداد اسلام و ولایت می‌داند و بر ضرورت بازخوانی مبانی معرفتی وحدت و تبیین مراد حقیقی از انسجام اجتماعی تأکید می‌کند.