این یادداشت با نگاهی انتقادی به تحولات معاصر در حوزه حکمرانی، اقتصاد و فضای سایبری، نشان می‌دهد که شعار «توزیع قدرت» در بسیاری از الگوهای جدید، لزوماً به کاهش سلطه و افزایش آزادی منجر نشده، بلکه در مواردی به شکل‌گیری الگوهای پیچیده‌تر و پنهان‌تر تمرکز قدرت انجامیده است. نویسنده با مقایسه این روند با الگوی اسلامی حکمرانی، بر ضرورت تمایز میان «توزیع سازنده قدرت» و «تمرکز مسئولانه» در برابر اشکال نوین سلطه تأکید می‌کند.